من

کلاسا دو هفته تعطیل شد. هیچ کیم نبود آویزون شیم بریم کپورچال. خیلی دوس داشتم برم. دوست داشتم فرشته هم بره سر مزار مامانش. این شد که پولای گندم رو برداشتیم و با آژانس اومدیم. و چه خوب شد که اومدیم.خونه میموندیم احتمال افسردگی فرشته بالا بود. تا اینجای سفر که خوب بوده خداروشکر. مخصوصا از نظر غذا. اردک ماهی، مرغابی. د بترکسم....

سوار ماشین نسرین داریم از خونه خاله نصیب برمیگردیم. اصلا حوصله اینجور مهمونیارو ندارم (پر از بچه) مخصوصا روز جمعه. به خاطر خدا رفتم. صله رحم. غروبم شده. دلگیر. اصلا دیروزم حالم خوب نبود. همش تو خیالاتم غرق میشم. این حالمو بدتر میکنه. سر کارم دوباره بحث این ماموریت پیش اومده. رییس گفته مخالفت میکنه. پول نذر کردم انشالله نرم. احساس پوسیدگی میکنم. انگار که مفید نیستم. همش از دوری خداست....

تو این چهار روز تعطیلی خداروشکر یه کار مفید کردم. عکسای چند ساله رو همه رو مرتب کردم. ده ها هزار عکس. یه پوشه جدید به نام گندم هم اضافه کردم. از عزاداری ها هم بهره چندانی نداشتم، جز یک زیارت عاشورا خوندن. امیدوارم قبول باشه. گندم هم دلپیچه شدید داشت به همراه مشکلات جانبی. دو روز. دیگه دعا کردیم و پول نذر کردیم، خدارو هزار مرتبه شکر مشکل رفع شد. منم خیلی حرص و جوشیم. تو آینه نگاه می کنم می بینم چقد مو سفید کردم....